bebegim bu son bir hafta belki hamileligimin en zor haftasi oldu. halsizlik, yorgunluk bana cok uzak degil ama ah su istahsizlik, iste onun hem de nasil yabancisiyim ... :) olsun ... sen geleceksin ya, sabrederim. sen gel, saglikla, suhuletle melegim benim ...

dun babanla halsizlik ve bogaz agrisi sikayetlerimizle doktora gittik. baban ilaclar verdi, bademciklerimiz sismis. ama bana ilac veremeyecegini, ozellikle bu uc aylik donemde hatta coklu vitaminler dahil ilaclardan uzak durmam gerektigini hatirlatti. ve dun ve bugun icin rapor verdi, babana da bana da.

bugun ben biseyler yemeyi reddedince, baban son donemde doktorlardan isittiklerimizi sundu bana: halan bes dakika sonra istifra edecegini bilse yine de yiyeceksin demisti. dun ise, anne fedakar olmali dedi doktor.  evet biliyorum, biliyorum ama o lokmalari agzima gotururken dahi nasil midem bulaniyor ... nasil severdim eskiden yemek sitelerinde dolasmayi, degil yapma yeme ihtimalim bile olmayan yemeklerin tatlilarin fotograflari icindeki malzemeler beni nasil da heyecanlandirirdi :) umidim, uc ay sonunda normale donecegim; ve bir digeri de halanin dort ay boyunca yumurtandan beslenip benim gida eksikligimin sana cok da yansimayacagi ...

melegim, mindigiiim ... bugun seni canli canli ilk kez gorduk. diger ultrason gorunumlerinde uykulu gibiydin azcik minigim :) bugunse kipir kipirdin, babana mi benzeyeceksin seen ?

o kadar heyecanlandim ki, o minik ellerini ayaklarini gorunce. gozlerine goturdun ellerini.. sirtini dondun bi ara. yuz hatlarin bile sekillenmis. Allahim bu nasil guzel bir mucizedir, sana sonsuz hamd-u sena ...

halan erken olmasina ragmen bir tahmn yuruttu, % 80 oglan yegenim dedi. sen saglikli ol, yeter. ama meraktaydik ta tabii ki :)